ساعت حدود 5:45  است و داریم شاید راه می یفتیم . بچه های مکانیک توی آمفی تئاتر جشن فارغ التحصیلی گرفتن و یهو با لباس های خاص و کراوات می ریزن بیرون و از همه مهمتر خوشحالن .

حالا نمی دونم چقدر بارشونه

آهای فارغ التحصیل بیا ببینم دو تا فرمول بلدی ! 

خوشحالن که اگر فردا نتونن کاری پیدا کنن ناراحتی شون یه جوری جبران بشه .

دو تا از بچه های دانشجو دارن با لباسهاشون عکس می گیرن

فاطمه می گه : بد بخت ها

- بهش می گم اینطوری نگو شاید مقرب درگاه خدا باشن

- همه انسانها به نوعی بد بختن ..به خاطر هبوط

و سفر آغاز هجرت است در این سفر مهمان امامیم و مهمان را معصیت نشاید

فاطمه عزیزترین دوستم که توی سفر بیشتر شناختمش  داره از قوانین بین الملل صحبت می کنه و هواپیمای لاکر بی و دادگاه لیبی و امریکا و می گه مادامی  که سلطه وجود داره قضاوت بی معناست .

سوار اتوبوس که می شیم صندلی های جلو پر شده و وسط هم همینطور 6 تا صندلی آخر خالیه و ما در زباله دان تاریخ جای می گیریم  منظورم خودم که صندلی یکی مونده به آخر هستم فاطمه صندلی آخر فرزانه هم جای ثابتی نداره البته بیشتر سفر کنار من بود شبها هم که من خواب بودم می رفت کنار فاطمه می نشست و الهه هم صندلی یکی مونده به آخربود همراه فائقه ( اگر درست نوشته باشم ) محبوبه هم که مسول بود جای ثابتی نداشت اما وسایلاش پیش من بود چه انسی با بالشتش گرفته بودم البته بالشت مال اون نبود ....بگذریم

بچه زرنگ کلاسمون سمانه پشت سر من نشسته

دقیقا ساعت 6 راه می یفتیم  هر کسی یه کاری می کنه. و شب جمعه برکت این شب چقدر زیباست

غروب با بچه ها یه مشاعره زدیم  چقدر دلم گرفته

فرزانه خیلی خرخونه اول اردو صندلی جلو نشسته بود و داشت جزوه فقه و حقوق می خوند اگه بخوام تصویری براش بگم یه دختر تکنولوژیک جویای علم و با روابط عمومی فوق العاده قوی یعنی اگه پس بزننش کم نمی یاره

سمانه صلوات می فرسته آخرین ترمیه با هم داریم چون مهمانه و باید برگرده زاهدان

مریم هم اهنگ های موبایلش رو به صورت در خواستی می ذاره 

از حال و هوای اردو بخوام بگم اینه که مسول الان داره صحبت می کنه و می گه اردو باید هدفمند باشه ...دیگه بسه از حال خودم بگه . یه نفر که بار سنگین گناه رو دوششه. انحراف .......

شب یه جایی وامیستسم برای نماز نیم ساعت بیشتر وقت نیست

ما مامور به تکلیف هستیم نه نتیجه . امام گفت: اگر مردم خونه هاشون رو پشت به خورشید بسازن به خورشید  ضرری وارد نمی شه .

شام کالباس و خیار شور داریم اونم توی ماشین الهه خیلی سرو صدا می کنه الحق که بین 4 تا پسر بزرگ شده

با فاطمه بحث های عرفانی می کنیم  این شعر رو برام می خونه

رباید دلبر از تو دل ولی آهسته آهسته

مراد تو شود حاصل ولی آهسته آهسته

سخن دارم ز استادم نخواهد رفت از یادم

که گفتا حل شود مشکل ولی آهسته آهسته

مزن از نا امیدی دم که آن طفل دبستانی

شود دانشور کامل ولی آهسته آهسته

 از « شراب عشق » دیوان علامه حسن زاده املی

تا ساعت یه ربع به 12 با فاطمه در مورد حقوق جزا حقوق مدنی و انواع عقود و اصطلاحات  در مورد امام برنامه ها  و اهداف صحبت کردیم

یاد امام افتادم که مجبور شد توی ماشین نماز بخونه . عجب نمازی بود. به هر سو رو کنید همانجا خداست .

اصلا نمی شه روی صندلی خوابید فاطمه یه بالش و ملافه بهم می ده که کف ماشین بخوابم . 20 دقیقه بعد بیدارمون می کنن که بلند شین آقای راننده می خواد بره عقب بخوابه منو محبوبه که کف خوابیده بودیم یه جورایی برق سه فاز می گیرمون . از ساعت 2:30 دیگه نخوابیدم و بیدار موندم تا نماز صبح حدود ساعت 4 که به دامغان رسیدیم. چه مسجد قشنگی با نور سبز و مناره های آجر سفال ...تقریبا ده تا اتوبوش واستادن که نماز بخونن و عهد که صداش می یاد. آفتاب داره می زنه و صبح جمعه است کمتر می شه طلوع جمعه رو ببینم چون خوابم. خورشید کم کم بالا می یاد و حالا تمام کوه روشنه .

شاگرد راننده داره سیگار می کشه . فکر می کنم کدوم اعمال من شبیه سیگار کشیدن اونه .

صبح می رسیم تهران مجموعه سعد آباد

کاخ سبز، موزه برادران امیدوار، هنر های زیبا، نمایشکاه ماشین ، و نمازی که توی سعد آباد خوندیم  که اونم جریاناتی داشتیم من و فرزانه با بچه ها . ناهار رو تو یه پارک در زعفرانیه می خوریم .

سوار ماشین می شیم به سمت جماران الهه نیم کیلو زرد الو خریده که قراره طی یک عملیات انتحاری بقاپونیم .

 می رسیم  جماران صبح کاخ بودیم الان جماران . تفاوت رو دارین . حسینیه فرقی نکرده بود فقط یه کم نور پردازی شده بود. یه تجدید میثاق با امام می کنیم که با کارهایی که از دستمون بر میاد راهشو ادامه بدیم . از تهران دور می شیم با نوایی از آل یاسی به سمت جمکران..

قال علی (ع) : آه من قلّة زاد و طول الطریق . آه از کمی توشه و دوری راه

بقیه ی سفر رو بعد براتون می گم

یا علی