یکی دو ماه پیش یکی از عزیزترین دوستانم یک کتاب بهم هدیه کردن ، که اولش نوشته شده یود :

....کتاب حاضر را نخوانده ام اما می دانم حرکت وسط راه است ، ثبات است. اول جاده ی فهم است ، مقایسه است شهود است و بعد عزم و اراده و شوق رفقن !

حرکت ؛ استمرار گام های همیشگی و محکم فکر و عقل است به همراهی دل !

استمرار حرکت از آغاز حرکت مهم تر است گر چه حرکت هم بی آغاز نمی شود .

اینها را در مسیر خواهی آموخت ! ان شاءا...

حرکت اسم کتابی است نوشته استاد علی صفائی حائری

یه کم از مقدمه ی کتاب رو براتون می نویسم . این دفعه رو مهمون من هستین !!!

هر کدام از ما در جایگاهی نشسته ایم و برایمان چه در خانه و اداره و چه در محراب و منبر ، اشتغال و فعالیتی است . گاه به آنچه امروز داریم ، قانعیم و خیال می کنیم همان نهایت و غایتی است که می توانیم تامین کنیم. این در صورتی است که به محدودیت در انسان معتقد باشیم ، انسان گرچه استعدادهایش محدود است ، ولی با ترکیب آنها نامحدود و بی نهایت می شود ، هیچ گاه جایگاهی را که داریم نقطه ی آخر نخواهیم دانست؛ که حروف الفبا در ترکیب با هم بی نهایت کلمه و بی نهایت جمله به وجود می آورند؛ استعدادهای انسان هم در ترکیب با یکدیگر،بی نهایت استعداد می آفرینند .

آدمی که به ماهی چند هزارتومان حقوق و یک زن و بچه و برو بیایی و احیانا یک عنوان روشن فکری و چند جلسه سخنرانی قانع است , دیگر چه می خواهد ؟! اگر به این حد قانع باشد ، طبیعی است که حرکتی نکند ,طبیعی است که در رکودش بگندد . اگر به طهارت اب پاک چشمه ها و اشک پاک ابرها هم که باشد , می گندد؛ که گندیدن ضرورت است .

کفر متحرک به اسلام است ، ولی اسلام راکد، پدربزرگ کفر است .

سلمان ها در حالی که کافر بودند ، حرکتشان انها را به رسول منتهی کرد و زبیرها در حالی که با رسول بودند , رکودشان انها را به کفر پیوند زد .

کفری که با حرکت ما همراه باشد , وحشتی ندارد.

وحشت آنجایی است که با رکودها پیوند خورده باشیم .

هر موقع صحبت از حرکت می شه یاد بسم ا... می یفتم و این شعر :

ای راهنمای گمشدگان اهدنا صراط

ای نور چشم راهروان اهدنا صراط

یا علی

شما هم ثبت نام کنید

تمام سه روز مهمون امامید

به این ادرس مراجعه کنید

www.etekaf.ir

و خداوند به پیامبر کوثری عطا کرد

بسم ا...

آهای اینجا صحبت از رفتن است . بانگی از رحیل ، فصلی لز کوچ و کاروانی برای رفتن .

آهای آنان که هاجرید اسماعیل های وجودتان را به زمین بگذارید، صفا و مروه منتظر قدم های شماست .

زمزم پایه ی ریشه ی اسماعیلتان خواهد جوشید حتی اگر سرابها را به عشق طی کنید .اما ... اما ...

 کدامین سراب  ؟کدامین عشق ؟

اکنون که می نویسم نه دردمند بلکه زخمی ام ، زخمهایی که به قصد قربت عمیقشان می کنم .

 که :

( چو درد در تو نبیند چرا دوا بکند . )

خوش به حالتون رفقا....

آره ، کاری بکرد همت پاکان روزه دار

انگار جایزه ی ماه رمضون حجه .

یادش بخیر مجیر می خوندیم . فاطمه ام .... نجمه ... ملیحه ...

در این درگاه دوش ای دل تو بودی

نگهبان دیشب ای غافل تو بودی

یا علی  

چی بگم ....